Wij maken gebruik van cookies

Om je zo goed mogelijk van dienst te kunnen zijn, maken wij gebruik van cookies. Door de cookies te accepteren, word je herkend. Zo kunnen we onze website afstemmen op jouw persoonlijke voorkeuren en kunnen we je relevante informatie en advertenties laten zien. Voor meer informatie kun je kijken bij ons cookie- en privacybeleid. Door gebruik te maken van deze website of door hiernaast op akkoord te drukken, geef je aan akkoord te zijn met het gebruik van cookies.

Ik ga akkoord

In onze business wordt veel gesproken over competenties, drive en instelling.  “Waar gaat iemand naar toe, versus waar komt iemand vandaan”. In de laatste jaren hebben we de markt zien veranderen. Waarbij vroeger een zittende directie geacht werd alle problematieken te kunnen tackelen zien we nu de sterkste kracht van de manager meer en meer zijn intreden doen: Zelfreflectie.

Zonder zelfreflectie geen carrière! Als men niet in staat is te reflecteren in wat men niet kan dan is men al helemaal niet in staat om te reflecteren in wat men wel kan. Nu zult u aangeven, “dit is toch niks nieuws?”. Klopt! Het kijken naar competenties is niets nieuws, jezelf tegen het spreekwoordelijke licht houden al helemaal niet. “Waar zit dan de verandering?” vraagt u? Het feit dat dergelijke afwegingen zijn intrede maken in de directiekamer. We gaan er niet meer vanuit dat iedereen maar alle competenties en kwaliteiten heeft om elk voorkomend probleem te tackelen. Het, al dan niet tijdelijk, toevoegen van competenties doet zijn intreden. Aangeven dat een onderdeel van uw vakgebied niet uw beste punt is wordt gezien als een teken van sterkte en niet een teken van zwakte.

Ik neem u mee in een voorbeeld. Een MKB-Bedrijf besluit te willen uitbreiden door het overnemen van een van haar directe concurrenten. De zittende CFO heeft geen ervaring met dergelijke due diligence trajecten. Inhuur van een extern advies bureau behoort tot de opties maar men heeft daarnaast de voorkeur voor een eindbeslisser binnen de gelederen, iemand die binnen het team van de zittende directieleden valt. Waar tot voor kort gedacht werd dat deze taak toebedeeld was aan de zittende CFO zien we nu de open stap naar buiten. De CFO heeft geen angst voor zijn positie maar beseft dat hij “niet de man is”. Tijdelijke aanvulling van het directieteam is gewenst. Geen adviesbureau maar een ervaren vakinhoudelijke interim die vaker met dit bijltje gehakt heeft.

Dit is een logische stap zult u zeggen. Echter in praktijk moeilijker dan op papier. De CFO zal zijn ego moeten kunnen parkeren met als hoofddoel de organisatie te faciliteren.  Dergelijke ontwikkelingen komen tot stand in een open cultuur waarbij de medewerkers in staat zijn duidelijk te kijken naar hun eigen competenties.

Een directieteam doet er dan ook goed aan zichzelf de vraag te stellen of de competenties benodigd voor de komende periode aanwezig zijn, of dat tijdelijke aanvulling wellicht groei gaat faciliteren. Je eigen ego “parkeren” om de organisatie optimaal te bedienen.

Concluderend? U bepaalt uw drive, ambitie en uw loopbaan maar bent te alle tijden als beste in staat te reflecteren op uw competenties. Aanvulling van tijdelijke aard zorgt voor een boost in kennis, voor uzelf en voor uw mede directieleden. Zelfreflectie zorgt voor groei, van uzelf, van uw organisatie en van uw omgeving.

Het directielid dat u verteld wat hij niet kan is waardevoller als het directielid dat u er constant aan herinnerd wat hij allemaal wel kan.

Ik wens u veel plezier met uw eigen reflectie!

Uw browser is niet meer van deze tijd!

Update uw browser om optimaal van deze website (en vele anderen) te genieten Nu updaten!

×